Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

Wielkiej męcz. Katarzyny.

24 listopada

Lit.: Ap. 274 od połowy (2 Tes 1,10 – 2,2) i Ew. Łk 87 (17, 26-37) oraz męcz.:Ap. 233 (Ef 6, 10-17) i Ew. Łk 106 (21, 12-19).

 

KATARZYNA, wielka męczennica (Wielikomuczenica Jekatierina), 24 listopada/7 grudnia.

Żyła w III i IV w. Pochodziła z królewskiego rodu. W Aleksandrii – stolicy Egiptu, słynęła z urody i mądrości. Wielu książąt starało się o jej rękę, lecz ona wszystkim odmawiała twierdząc, że wyjdzie za mąż tylko za młodzieńca, który dorówna jej urodą i rozumem.

Pewnego razu nieznany pustelnik powiedział Katarzynie, iż zna młodzieńca, który nie ma na ziemi ojca i który zrodził się z Panny. Dał jej przy tym obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Po jakimś czasie dziewczyna miała sen, w którym Bogarodzica wzięła jej prawą rękę, a Dzieciątko włożyło na jej palec cudowny pierścień, mówiąc przy tym: „Nie znaj ziemskiego oblubieńca”. Po tym Katarzyna uwierzyła w Chrystusa i wkrótce z rąk pustelnika przyjęła chrzest.

Podczas pobytu w Aleksandrii cesarza Maksymiana, w czasie jednego z pogańskich świąt, Katarzyna stanęła w świątyni przed władcą i publicznie skrytykowała pogaństwo. W dyspucie z pięćdziesięcioma filozofami obaliła ich argumenty. Spalono ich żywcem za nieudolność. Kobieta odmówiła też wyrzeczenia się swej wiary i poślubienia cesarza. Została za to wtrącona do więzienia i po pewnym czasie ścięta. Tradycja cerkiewna przekazuje, że z jej żył nie popłynęła krew lecz mleko. Miało to miejsce między 305 i 313 r. Widząc sposób w jaki umiera święta na chrześcijaństwo nawróciła się cesarzowa Augusta, dowódca wojskowy Porfiriusz oraz dwustu żołnierzy.

Relikwie Katarzyny przeniesiono z Aleksandrii na górę Synaj do monasteru jej imienia zapewne wtedy, gdy Arabowie, a po nich Turcy najechali Egipt. Tradycja cerkiewna mówi, iż uczynili to aniołowie.

Katarzyna jest jedną z największych świętych kobiet. Czczona jest zarówno w Cerkwi prawosławnej, która nadała jej zaszczytny tytuł wielkiej męczennicy, jak i Kościół rzymskokatolicki. Uważana jest za opiekunkę osób pobierających naukę. Panny modlą się do niej o dobrego męża, rolnicy o sprzyjającą pogodę. Szczególnie gorliwe modlitwy do niej kierują wierni podczas ciężkich porodów.

W ikonografii święta przedstawiana jest w ozdobnych królewskich szatach i złotej, królewskiej koronie. Ma długie, proste włosy, niekiedy przykryte białą chustą. W prawej dłoni trzyma krzyż, w lewej zwój, który na niektórych ikonach jest rozwinięty. Czytamy na nim wówczas: „Panie Boże, usłysz mnie, daruj odpuszczenie grzechów wspominającym imię Katarzyny, a w czas odejścia odprowadź mnie w pokoju i daj spokojne miejsce”.

Sztuka zachodnia przydała świętej szereg atrybutów, m.in.: palmę męczeństwa, gałązkę palmową, koło, piorun, maszynę do łamania kości. Przedstawiana jest często w scenie, gdy Dzieciątko Jezus nakłada jej jako oblubienicy na palec pierścień lub jak z filozofami prowadzi dysputę. Uważana jest też za patronkę wielu zawodów, m.in.: adwokatów, bibliotekarzy, drukarzy, filozofów chrześcijańskich, kolejarzy, kołodziejów, literatów, młynarzy, modystek, notariuszy, piekarzy, powroźników, prządek, szwaczek, uczonych, woźniców, zecerów oraz sprawującą opiekę nad uniwersytetami, grzesznikami, mężatkami, młodymi dziewczętami i mówcami.

Imię Katarzyna pochodzi od greckiego słowa katharos – „czysty, bez skazy; prawy”.

opr. Jarosław Charkiewicz

Szczegóły

Data:
24 listopada

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *