Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

NIEDZIELA XXII PO PIĘĆDZIESIĄTNICY.

8 listopada

Ton 5. Sobór Arcystratega Michała i wszystkich św. mocy niebios. Archaniołów: Gabriela, Rafaela, Uriela, Selafiila, Jehudiela, Baradiela i Jeremiela.
Jutrz.: Ew. 11: J 67 (21, 15-25). Lit.: Ap. 215 (Gal 6, 11-18) i Ew. Łk 39 (8, 41-56; – niedzieli 24-ej) oraz archaniołowi: Ap 305 (Hbr 2, 2-10) i Ew. Łk 51 (10, 16-21).

10 00 – Św. Liturgia w Kaplicy św. Arch Michała.

Panichida i modlitwa nad grobami za zmarłych.

 

MICHAŁ, archanioł (Archistratig Michaił), 6/19 września i 9/21 listopada (Sobór archanioła Michała).

Należy do grona aniołów stworzonych przez Boga w pierwszym dniu tworzenia. Jest duchem wolnym i nieśmiertelnym, nie mającym fizycznego ciała, lecz obdarzonym rozumem. Zajmuje pozycję zwierzchnią nad wszystkimi siłami niebieskimi, dlatego też często nazywany jest arcystrategiem, tj. wodzem niebieskich zastępów.

Zgodnie z nauką Cerkwi prawosławnej wszyscy aniołowie dzielą się na dziewięć stopni anielskich, w ramach których wyróżniane są trzy hierarchie: najwyższa, średnia i niska. Do pierwszej należą kolejno: Serafiny, Cherubiny i Trony, do drugiej: Panowania, Moce i Władze, a do trzeciej: Zwierzchności, Archanioły i Anioły. Do grupy Archaniołów, których imiona występują w Piśmie Świętym, poza archaniołem Michałem należy archanioł Gabriel, archanioł Rafał i czterech innych. Głównym ich zadaniem jest głoszenie Dobrej Nowiny oraz otwieranie tajemnic wiary.

Zgodnie z Tradycją Świętą archanioł Michał brał udział w wielu starotestamentowych wydarzeniach: na rozkaz Boga wraz z innymi dobrymi aniołami strącił do piekła upadłe anioły, czyli szatanów; przewodniczył narodowi izraelskiemu w drodze do Egiptu; przy pomocy siły Bożej zniszczył Egipcjan i faraona, objawił się Jozuemu (Jezusowi) synowi Nuna i obwieścił mu wolę Bożą na zajęcie Jerycha, itd. W „Księdze Daniela” jest nazywany „jednym z przedniejszych książąt nieba” i obrońcą ludu izraelskiego. Został obdarzony przez Boga szczególnym zaufaniem i kluczami do nieba. Mawia się, że ma ważyć dusze na Sądzie Ostatecznym. Święto Soboru archanioła Michała Cerkiew ustanowiła w IV w.

Jego kult był i jest w chrześcijaństwie wciąż bardzo żywy. Należy on do najpopularniejszych postaci hagiograficznych, ku czci których wznoszone są świątynie prawosławne i rzymskokatolickie. Cerkiew prawosławna uważa Michała za obrońcę czystości wiary od „wroga widzialnego i niewidzialnego oraz złych mocy”. Jest on orędownikiem ludzi cierpiących oraz strażnikiem pogrążonych we śnie.

Na ikonach najwcześniej i najczęściej archanioła Michała ukazywano w zbroi i z mieczem. Dopiero później zaczęto go wyobrażać jako uskrzydlonego młodzieńca, trzymającego w lewej ręce daktylową gałązkę, a w prawej pikę i białą chorągiew z wytkanym czerwonym krzyżem. Pozbawiony zarostu, ma długie, ciemne włosy, upięte opaską lub diademem. Zwykle odziany jest w białe szaty. Ikonę archanioła Michała można spotkać praktycznie w każdej cerkwi. Zazwyczaj znajduje się ona na jednych z diakońskich drzwi ikonostasu.

W ikonografii wczesnochrześcijańskiej i bizantyjskiej archanioł przedstawiany jest przeważnie jako strażnik Królestwa Niebieskiego albo jako postać asystująca (razem z archaniołem Gabrielem) przy tronie Boga. Jest jedną z centralnych postaci na ikonach „Sobór archanioła Michała” i „Sobór archanioła Gabriela”. W odróżnieniu od Gabriela w jego szatach dominuje kolor jasno-czerwony. Michał występuje też na ikonach Sądu Ostatecznego, gdzie zajmuje się ważeniem dusz. Do bardziej znanych należą również wizerunki przedstawiające cud archanioła Michała w Chone, gdzie aby uchronić przed zniszczeniem cerkiew, uderzeniem swego żezła (pastorału) o skałę kieruje wody rzeki do innego koryta.

W sztuce zachodniej archanioł przedstawiany jest w tunice i paliuszu, w szatach władcy lub jako wojownik w zbroi. Jego skrzydła są najczęściej białe, niekiedy pawie. Często ukazywany jest w scenie strącania nogami do piekła Lucyfera. Jego atrybutami są: globus, krzyż, laska, lanca, miecz, oszczep, puklerz oraz tarcza z napisem „Któż jak Bóg”. Na Zachodzie uważany jest za patrona: Cesarstwa Rzymskiego, Anglii, Austrii, Francji, Hiszpanii, Niemiec, Węgier oraz mierniczych, radiologów, ratowników, szermierzy, szlifierzy, złotników, żołnierzy oraz opiekuna dobrej śmierci.

Imię Michał pochodzi z hebrajskiego mikha’el – „któż jest jak Bóg”.

opr. Jarosław Charkiewicz

Szczegóły

Data:
8 listopada

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *